الشيخ عباس القمي ( مترجم : محمد محمدى اشتهاردى )
97
كحل البصر في سيرة سيد البشر ( سيرت پيامبر اعظم و مهربان ) ( فارسى )
عهده دارى مقام عمارت و سقايت كعبه در زمان جاهليت عباس سرپرست دو مقام بزرگ در مكه بود ، يكى مقام عمارت كعبه و ديگر مقام سقايت ، و اين دو مقام پس از ابو طالب به او رسيد . مقام سقايت كه همان آب رسانى به حاجيان است . و اما مقام عمارت مسجد الحرام ، اين بود كه : قريشيان در اجتماع خود اين قرار داد را بستند و سوگند ياد كردند كه نگذارند كسى در مسجد الحرام ، سخن بيهوده يا ناسزا بگويد و يا اشعار شهوت انگيز و بيانگر اوصاف زنها در آنجا بخواند ، آنها عباس را رئيس اين مقام كردند و پيمان بستند كه از او يارى نمايند . و در مورد اسلام عباس ، بعضى مىگويند : همهء دانشمندان كه به تاريخ آگاهى دارند اتفاق نظر دارند كه عباس از همان آغاز ، قبول اسلام كرده بود ، ولى براى حفظ جان خود ، عقيدهاش را اظهار نمىكرد ، و از روى اجبار مشركين ، در جنگ بدر شركت نمود ، و رسولخدا ( ص ) به سپاه اسلام فرموده بود : « كسى كه با عباس ملاقات كرد او را نكشد ، زيرا او از روى اجبار با سپاه كفر در جنگ بدر شركت نموده است » . سرانجام كعب بن عمر او را در آن جنگ اسير كرد ، و بعدا عباس با دادن فديه ، از اسارت آزاد شد و به سوى مكّه بازگشت ، تا در فتح مكّه ، اسلام خود را آشكار نمود ، و در جنگهاى : حنين و طائف و تبوك ، در سپاه اسلام بود و با دشمن مىجنگيد . دعاى پيامبر ( ص ) دربارهء عباس و خانوادهاش در كتاب « المواهب اللدّنيّه » آمده : پيامبر ( ص ) به عباس فرمود : « اى عمو فردا تو و پسرانت در خانه باشيد و به جائى نرويد تا من نزد شما بيايم ، كه كارى به شما دارم » .